- No jeśli takie masz

„— No, jeśli takie masz nastawienie — odparł Mauve lodowatym tonem.
— Kuzynie Mauve, nie pozwolę się zmiażdżyć systemowi, ani twojemu, ani żadnemu innemu. Muszę wypowiadać się tak. jak tego żąda mój temperament i charakter. Muszę tak rysować, jak ja widzę, nie jak ty widzisz!
— Nie chcę mieć z tobą więcej do czynienia — odparł Mauve odżegnując się raz na zawsze od spraw Vincenta.
Kiedy Vincent obudził się w południe, ujrzał w pokoju Krystynę z Hermanem, najstarszym jej synem. Był to blady dziesięcioletni chłopak o zielonych, rybich, wystraszonych oczach, podbródka nie miał prawie zupełnie.
Krystyna dała chłopcu do ręki kawałek papieru i ołówek, aby siedział cicho i nie przeszkadzał nie umiał czytać ani pisać. Zbliżył się nieśmiało do Vincenta, gdyż lękał się obcych. Vincent pokazał mu, jak należy trzymać ołówek i rysować krowę. Malec był zachwycony i wnet spoufalił się z Vincentem. Krystyna przyniosła chleb i ser. Zjedli we troje śniadanie.
Vincent myślał o Kay i jej ślicznym synku. Krtań miał ściśniętą.
Nagle Krystyna rzekła
— Czuję się dziś niezbyt dobrze, Vincencie... Może Herman będzie ci pozował
— Co się stało, Sien
— Sama nie wiem. Mam poskręcane wnętrzności.
— Czy tak samo czułaś się przy innych dzieciach“(4)